Saltar ao contido

Trapalladas surtidas

28/10/2009

Fuchicando vou, estrebillando veño.

Hai días en que parece que o teu vocabulario menguou como o home increíble da peli. Que simplemente non tes palabras. A min pásame a miudo, como con case todo nesta vida, que ou teño moito que dicir e falo de máis e demasiado alto ou non teño ningunha opinión, que parece que me dá igual e paso de todo. E eu non quería nin dar leccións nin ser pasota, nin ter cara de durmida, nin dicir, é o que ten, eu son así e nunca cambiarei. Gustaríame cambiar, ter medida, pero tamén penso que con medida todo é moito máis aburrido e que, ó menos, intentemos divertirnos.

O que quería dicir hoxe é que non me saen máis que palabras en galego, que se esto é unha trapallada ou que o xersei que levo é moi agarimosiño. E non atopo outro xeito de expresalo, nin entendo por que a xente non é capaz de entendelo.

Poñamos que falo de morriña.

Advertisements
No comments yet

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s