Saltar ao contido

Un momento por favor

17/11/2009

Xa é difícil fuxir dun mesmo. Imposible. Por máis que tentes afastarte, sempre chega o día en que a rutina se apodera dun para lembrar que eres ti, o mesmo, cos teus defectos, os teus bloqueos mentais, os mesmos medos e excusas, idénticas formas de afrontar problemas similares.

Xa é difícil fuxir dun mesmo como para pretender facelo das circunstancias que o rodean. Hai momentos en que preciso un momento. Un instante de desconexión total con todo o que me rodea. Doume conta de que non o logro nin cando durmo. Ás veces lembro os soños e son máis do mesmo, parece que a mente non para de traballar nin un momento, traballa e traballa pero non produce nada. Non produce polo menos o que ten que producir.

Un momento, por favor. E despois xa estou para todos. Ou non. 

Polo menos estarei un pouco máis para min.

Advertisements
No comments yet

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s