Saltar ao contido

Obxectos perdidos

28/06/2010

Recibín unha carta. Certificada. Como remitente “oficina de obxectos perdidos”. Souben do que se trataba no momento.

Cando xa me habituara a vivir sen ela, vai e aparece.

Alá fun.

Fixéronme pasar a unha sala. Enseguida a recoñecín. Entre unha morea de obxectos que algún día pertenceron a alguén. Sobresaíndo. Despois dos bolsos e xusto antes das carteiras. A única na súa categoría. Aí estaba. A miña cabeza.

Advertisements
No comments yet

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s